بری چمیم چو موسی به وادی ایمن

عروس فتح و ظفر تا که را کشد در بر

شموس جاه و خطر تا کرا نهد گردن

کنون به دعوی رای رزین و فکر متین

به پای تخت سپاریم رخت تا لختی

برون ز سختی آساید و درون ز شکن

سپس خدیو برین رای دل نهاد و بخواست