که تاکسی بستاید اویس را به قرن

عیان شود خطر آدمی ز رنج خطیر

که تا نسوزد بو برنخیزد از چندن

ستایش تو به ملک هری بدان ماند

ز فتح مکه نگویدکسی ثنای رسول

ثنای او همه از حسن سیرتست و سنن

به آب و تاب گهر را همی نهند سپاس