به خسروان جهانگیر و مهتران زمن

ثنا کنند درخشنده شمع را به فروغ

نه زینکه هست مر او را ز زر و سیم لگن

تو عزم خویش همی خواستی نمود عیان

هری گرفت نمی خواستی ز بهر خراج

که صد خراج هری باشدت کهین داشن

چو هست عزم جهانگیر گو مباش هری