بدین قصیده غرا یکی ببین ملکا

نه بهتری ز محمد بمان و لاتحزن

یکی بخوان و بخند از سرور چون سوری

یکی ببین و ببال از نشاط چون نوژن

که با قبول تو گیتی نیرزدش به ثمن

به هرکجاکه شود جلوه گر برندگمان

که راست تازه عروسی بود به شکل و فتن