همی به شکر فزاید چو برفزود منن

نخست آنکه قوافی به چند جای در او

مکررست چو انعام شاه در حق من

اگرچه زین قبلش شکر لازمست ازآنک

دوم قوافیش ار یک دو جا خشن نشگفت

کنند جامه گدایان به جای خز ز خشن

ازین دو عیب چو می بگذری به خازن غیب