که آخر از سر مستی درید پیراهن

به سرخ لاله سیه داغها بدان ماند

که رنگ سوده عنبر به بسدین هاون

عروس غنچه به مستوری آنقدر می خورد

چه نعمتست درین فصل وصل سیم تنی

سهیل طلعت و خورشیدچهر و زهره ذقن

دو خفته نرگس مکحول پر ز خواب و خمار