که پدرود بادی تو تا جاودان

نیازد به نفرین ما هیچ کس

بدان کودک زشت و نادان بگوی

که ما را کنون تیره گشت آب روی

سر و کار ما باد با به خردان

شما ای گرامی فرستادگان

سخن گوی و پر مایه آزادگان