در جسم گرنمایه دل راد توگویی

فتحیست مصور چو نهد پای به یکران

ای دست تو درگاه عطا ابر به بهمن

ای تیغ تو هنگام وغا برق به نیسان

درکوه احد بحر محیط آمده پنهان

کوهی تو ولی کوه نپوشد چو تو جوش

بحری تو ولی بحر نبندد چو تو خفتان