بادی که کم از پشه برش پیل گرانجان

جمشید به احضار صبا کرد اشارت

باد آمد و شد پشه به یکبار گریزان

اکنون تو سلیمانی و من پشه فلک باد

چون پشه من افغان کنم ازکشمکش چرخ

او بادصفت راندم از درگه سلطان

گر عرض مرام است همین نکته تمامست