شکرست اینکه گشابی شهدالله نه دهن

قوس ابروی ترا جان جهانی قربان

گرمی مهر تو خورشید و دل ما شبنم

پرتو چهر تو مهتاب و تن ماکتان

عدم است اینکه نمایی علم الله نه میان

بینمت عیش کنم چون بروی طیش کنم

که همم گنج روانی و همم رنج روان