مانی به محمد که بدین ملک و خلافت

کس گفت ترا می نکند فرق ز فرقان

شه را به سنان حاجت نبود که به هیجا

آفاق بگیرد به یکی گردش مژگان

در تاج زرت گوهر فقر آمده پنهان

جهدی که کنم خصم تو اندر طلب ملک

چون ضرب کسورست ورا مایه نقصان