ای شاه تو دانی که دلم هست به مهرت

چون ضرب کسورست ورا مایه نقصان

با همت تو مختصرست آنچه به گیتی

با سطوت تو محتضرست آنچه به گیهان

مشتاق تر از خضر به سرچشمه حیوان

عشقی که مرا هست به دیدار شهنشه

زهاد نکوکار ندارندبه رضوان