دی بود که با چنگیز آمد ز کلوران

اسبی و غلامی دو مرا هست که آن یک

چشم پی جو می دود این یک ز پی نان

تاریخ جهانست نه اسبست که گویی

گویدکه به ظلمات چنین رفت سکندر

گوید به سمرقند چنان تاخت قدرخان

شهنامه فردوسیش از بر همه یکسر