ایران چو جهان فخرکند بر سخنم زانک

از شاه جدا مانم زآنسان که تن از جان

ای داور آفاق عجب نیست که امروز

برگفته من فخرکند خطه ایران

شه شبه محمد شد و من ثانی حسان

قاآنی اگر قافیه تکرار پذیرفت

شک نی که بود عفو ملک مایه غفران