دیریست که مهرت مراست در دل

درد دل مشتاق را تو درمان

مشکین تو کنی راغ را به خرداد

زرین توکنی باغ را در آبان

عمریست که شوقت مراست در جان

ایرا که نشد مشکلی دچارم

الا که به عون تو گشت آسان