زان خصم براند ز سینه دل را

گرز تو و البرز ماه و کتان

مهمان مخالف بود خدنگت

هرگاه که بیرون رود زکیوان

تا تنگ نگردد سرا به مهمان

نبود عجب ار خون شود دوباره

از سهم خدنگت جنین به زهدان