قاآنی از مدح لب فروبند

با هستی او هست و نیست یکسان

ز امکانی و ز امکان فراتر استی

چون بر ز شکوفه ثمر ز اعصان

کز نعت نبی عاجزست حسان

در باره آن کش خدا ثناگر

تا چند وکی این ترهات هذیان