که شعر خالی پر نان نمی کند انبان

به زر شود دل ویران دوستان آباد

به زر شود دل آباد دشمنان ویران

به چنگ زر چو تو سیمین بری به چنگ آید

تراس مایه جمال و مراس مایه کمال

کنیم هر دو تجارت چو مرد بازرگان

ز شعر مشکین تو مشک را کنی کاسد