فنا به برکند از سهم تیر او خفتان

جهان گشای محمد شه آنکه مژه او

به گاه خشم نماید چو چنگ شیر ژیان

اجل به سر نهد از بیم تیغ او مغفر

خطای محض بود بی رضای او توبه

ثواب صرف بود با ولای او عصیان

ز هول رزمش شاهین بیفکد ناخن