شهنشها توشناسی مراکه در همه عمر

چو مهر عالم گیری چو چرخ ملک ستان

چو مدح تیغ تو گویم گمان بری که مگر

لهیب دوزخ سوزنده خیزدم ز دهان

بجز مدیح ملک هیچ ناورم به زبان

ز مهر روی تو ببریده ام ز حب وطن

اگر چه دانی حب الوطن من الایمان