چه پسر قامت گردون ز کمانش چو کمان

چه پدر زله بر از خوان عطایش حاتم

چه پسر بهره ور از دست سخایش قاآن

چه پدر کار جهان راست ازو همچون تیر

چه پدر کرده دو تا بر سر نیوان مغفر

چه پسرکرده قبا بر تن دیوان خفتان

چه پدر شعله تیغش به صفت هفت جحیم