به قد پست و رخ زشت و جامه خلقان

بس است مدح تو ترسم که قدسیان گویند

که کیست اینکه ستادست در صف میدان

بر آنکه گفته خدایش ثنا ثنا گوید

مرا ز جامه خلقان چه خجلتست ز خلق

که گفته است خدا کل من علیها فان

ولی ز مهر تو دارم امید کاین رخ زشت