ز وصل غلمان زیبا شود به باغ جنان

مرا ز جامه خلقان چه خجلتست ز خلق

که گفته است خدا کل من علیها فان

ولی ز مهر تو دارم امید کاین رخ زشت

مجو به غیر خدا از خدای قاآنی

دعای خسرو گو تاکه برهی از خسران

همیشه تا زنخ دلبران به چنبر زلف