هم برکه یی افکند بن کش وصف ناید در سخن

کز کید دزدان دغا باشد پناه کاروان

نامش چو زاول بد محک آن نام را ننمود حک

اینک به نام مشترک خوانند او را رهروان

تا هست گیهان کهن مانا کزو ماند نشان

چون این عمارات رزین بنیان نهاد آن پاکدین

کش هردم از جان آفرین بادآفرینها بر روان