با لبی همرنگ خون و با تنی همسنگ جان

آسمان ملک ریست و آفتابش پادشاه

سایه تشریف ملک سرو جوان صدر جهان

ما درین صحبت که ناگه از در آمد ماه من

گلشن چهرش شکفته فرودین در فرودین

سبزه خطش دمیده بوستان در بوستان

جستم و بگرفتم و تنگش کشیدم در بغل