جستم و بگرفتم و تنگش کشیدم در بغل

با لبی همرنگ خون و با تنی همسنگ جان

گلشن چهرش شکفته فرودین در فرودین

سبزه خطش دمیده بوستان در بوستان

بر شمار چین زلفش بوسه دادم بر دهان

لاجرم چون چین زلفش بوسه ام شد بیشمار

آری آری چین زلفش را شمردن کی توان