یک نفس با چون خودی بنشین ز روی امتحان

مار را نسبت گنه باشد به طاووس ارم

خار را شبهت خطا باشد به گلزار جنان

ور توگویی وصل من بس دلکشست و دلپذیر

تا چه کردستم گنه تا با تو باشم همنشین

یا چه کردستم خطا تا با تو باشم در غمان

مر ترا طاعت چه باشد تا خدایت در جزا