رنج بیند پادشا چون با گدا گردد قرین

تو بپایی شادکام و تو بمانی شادمان

با تو چون باشم نباشد هیچم از شادی اثر

با تو چون مانم نماند هیچم از عشرت نشان

نحس گردد مشتری چون با زحل جوید قران

خوشدلی را مایه یی باید مرا بسرای هین

نیکویی را آیتی شاید مرا بنمای هان