تا به پای خویشتن از خویشتن جستی کران

خوشدلی را مایه یی باید مرا بسرای هین

نیکویی را آیتی شاید مرا بنمای هان

ای دریغاکاکی سمای خود دیدی به چشم

تو اگر بوسی مرا بوسیده یی مه را جبین

من اگر بوسم ترا بوسیده ام خر را فلان

گر مرا خواهی دعایی کرد باری کن چنین