عقلم گوید دلا مگر نشندی

امشب ازین جمع این بلیه بگردان

دل شده یک قطره خون که آخر تاکی

از جا برخیز و درکنارش بنشان

منع چو بیند حریص تر شود انسان

جان بر جانان ولی ز بهر تجاهل

گاه نگاهم به سقف و گاه بر ایوان