یا چو شکستی ز لعلش آور تاوان

خندی بر من بترس از آنگه بگرید

چشم امل بر تو از تواتر عصیان

گوهر یکدانه دلم را مشکن

او چو مرا دل شکسته بیند ترسد

روز جزا را از بیم آتش نیران

ساعد سیمن به گردنم کنند آونگ