من دو سه خمیازه زیر خرقه نهانی

پاک کند اشکم از دو دیده گریان

از دل و جان تن دهد به بو سه و از عجز

ژاله فشاند همی به لالهء نعمان

برکشم از ذوق بوسه لب جانان

در بتنم لرزه از طرب که فضولی

بانگ بر او برزند که ها چکنی هان