ای ا هنرش بس که هست مادح سلطان

از چه نشیند به صدر مجلس و راند

با چو منی اینقدر لطیفه و هذیان

پاسخش آرد که گر به عیب تمامست

شاه شجاع آنکه شرزه شر دژ آهنگ

نغنود از بیم نیزه اش به نیستان

ای ملک ای آفتاب ملک که جز تو