پیش تو عارست نقل حکمت لقمان

عالم عالم ضیا ز یک دل روشن

دریا دریا گهر ز یک کف باران

نزد تو ننگست ذکر نام ارسطو

بخت تو مامک بود سپهر چو کودک

زانکه کند سر به ذیل لطفت پنهان

ابر عطا را چرا چو دست تو دانم