نی تو ز آدم کمی و او نه ز شیطان

مهر فلک را چرا چو رای تو خوانم

از چه دهم نسبت کمال به نقصان

گر نبرد بدکنش نماز تو شاید

روز و غاکز غبار سم تکاور

چرخ کند تن نهان به جامه قطران

عرصه میدان شود چو عرصه شطرنج