بر رخش ار نقش بند هستی بیند

خال سیه چون به چرخ هفتم کیوان

بود مونث به صیغه ورنه عفافش

کردی منع دخول نطفه به زهدان

شاید کز نقش خویش ماند حیران

هست به خوبی یگانه لیک همالش

نیست کسی جز مهینه بانوی دوران