هست دو مشکین کلاله بر مه رویش

گر نگرد روضه جمالش رضوان

از چه دهم نسبتش به ساره و بلقس

از چه گشایم زبان خویش به هذیان

سر زده از گلبنی دو شاخه ریحان

یا نه دو تاریک شب به روز مقارن

یا نه دو مار سیه به گنج نگهبان