کز حیات شاهش ایزد داد عمر جاودان

صدر اعظم شد چو بخت شهریار از نو جوان

از نشاط آنکه شاه بی قرین رست از قران

چون سکندرشاه شد صاحبقران و خواجه خضر

خواست ایزد شاه را آگه کند از کید خصم

ورنه هرگز این قضا نازل نگشی زآسمان

گرچه پیرست آسان لیک اینقدر مبهوت نیست