جز بر اعدای ملک از شرم تیر خصم شاه

ورنه هرگز این قضا نازل نگشی زآسمان

گرچه پیرست آسان لیک اینقدر مبهوت نیست

کز خدایش شرم ناید وز شهنشاه جوان

هیچ تیری بعد ازین تا حشر ناید بر نشان

آتش نمرودیان بر قهرمان آب و خاک

شد گلستان ورنه بر باد فنا رفتی جهان