عبد قربان شهش کن نام و همچون گوسفند

چاکران شاه را دعوت نما از هر کران

هی بگو شاهد بیا زاهد برو خازن ببخش

هی بگو ساقی بده چنگی بزن مطرب بخوان

دشمنان را سر ببر در راه شاه کامران

دشمنان گر قابل قربان شه گشتن نیند

دوستان را جمله قربان کن به خاک آستان