ورنه عیسی می نشاید شد ز بک خر داشتن

کوش قاآنی که رخش هستی آری زیر ران

چندخواهی چون امیران اسب و استر داشتن

تن رها کن تا چو عیسی بر فلک گردی سوار

میخ مرکب ر ا به گل زن نه به دل کاسان بود

در لباس خسروی خود را قلندر داشتن

دل سرای حق بود در سرو بالایان مبند