در لباس خسروی خود را قلندر داشتن

تن رها کن تا چو عیسی بر فلک گردی سوار

ورنه عیسی می نشاید شد ز بک خر داشتن

میخ مرکب ر ا به گل زن نه به دل کاسان بود

دل سرای حق بود در سرو بالایان مبند

سرو را پیوند نتوان با صنوبر داشتن

غوطه گه در آتش دل زن گهی در آب چشم