غوطه گه در آتش دل زن گهی در آب چشم

در لباس خسروی خود را قلندر داشتن

دل سرای حق بود در سرو بالایان مبند

سرو را پیوند نتوان با صنوبر داشتن

خویش باید گاه ماهی گه سمندر داشتن

گوهر جان را به دست آور که زنگی بچه را

می نیفزاید بها از نام جوهر داشتن