نه خجل گردم ز مدح او که دانم ذره را

ننگش آید خویش را همسنگ سنجر داشتن

رمیم آید مدح اوویم که ماهان بش ند

گر گدایان گنج را باید مستر داشتن

نیست امکان مدح مهر چهر خاور داشن

سال عمرش قرنها بادا ز حشر آن سو ترک

تاکه برهد ز انتظار روز محشر داشتن