مردم چشمت دهقان را ز باران داشتن

خود بگو جز تلخکامی چست حاصل بحر را

زین گهر پروردن و زین در و مرجان داشتن

ابر با آن تیره رخساری که پوشد ر وی روز

خواجه شو ز اول که یابی معنی وارستگی

پس بدانی حکمت ملک فراوان داشتن

یک سوالست از سر انصاف می پرسم ز تو