خواجه را نقصی نباشد زان دو چندان داشتن

خواجه برگل می نهد بنیان نو بر دل می نهی

فرق دارد جان من این داشنن زان داشتن

تو نداری چشم حق بین کم کن این چون و چرا

از تب شهوت فتادستی درین گفتار زشت

داروی تب نوش تاکی ننگ هذیان داشتن

جان سستت بر نتابد بار سختی های عشق