خامه اش یکشبرنی کمتر بود دین معجزست

خلق را هر ساعتی یک دهر عصیان داشتن

ماه را چون تار کتان هر سر مه عدل او

تن بکاهد تا بداند رسم کتان داشتن

شبرکی نی را به یک عالم نگهبان داشتن

وهم می گفت ار قدر خواهد شود شبهش پدید

عقل گفتا شرط تقدیربست امکان داشتن