در میان آب و آتش لاجرم ماوای من

اردی عیشم خزان شد وین عجب کاندر خزان

لاله می روید مدام از نرگس شهلای من

دیده من اشک ریزد سینه من شعله خیز

برنخیزد خنده ام از دل شگفتی آنکه هست

زعفران رنگ از حوادث سیمگون سیمای من

برندارم گامی از سستی عجب تر کز الم