لولو لالاست نظمم آوخا کزکین چرخ

چیره بر نفس سلیم عیسوی آسای من

تیره تر گشتست بزمم وین عجب کز سوز دل

روز و شب چون شمع می سوزد ز سر تا پای من

کم بهاتر از خزف شد لولو لالای من

بهر جامی منت از ساقی چرا باید کشید

چشم من جامست و اشک لعلگو ن صهبای من