یک ره ار جولان زند خنگ جهان پیمای من

خاک کافر دز بود تا گاو و ماهی سرخ رنگ

تا ابد از نشر خون خصم بی پروای من

صورت مستقبل و ماضی نگارد بر سرین

تا چه اعجازست این یارب که با هنجار خصم

شکل جوزا کرد از تیغ هلال آسای من

هرکه بیند حشر را داند که جز بازیچه نیست